دیگر شاخ نیستیم...
با سلام!
وقتی که همه ی رشته ها به فکر چگونه گذراندن دو هفته تعطیلی خود هستند، سرامیک 87 که همواره پیشرو در رفتن و پسرو در آمدن به دانشگاه بود، باید عید تا عید را در دانشگاه سپری کند...
شما را می خواهم به گذشته ببرم، به یک سال پیش که 4 نفر کاندیدای انجمن و 2 نفر کاندیدای شورای صنفی، از همکلاسی های ما بودند و از این میان مجموعا 5 نفر رای آوردند و حال امسال از 3 نفر کاندیدای انجمن و 2 نفر کاندیدای شورای صنفی تنها 3 نفر در انجمن رای آوردند!!!
ای کاش تنها مشکل ما عدم هماهنگی بود! اما باید بگویم که جو کلاس به گونه ای است که 15 گروه کلاس(با فرض تشکیل گروه های 2نفره!!!) کاملا با هم دشمن هستند و همواره در پی ضربه زدن به هم هستند.
واقعیت امر این است که دیگر گروه سه نفره ی متحد هم نمی توانیم در کلاسمان پیدا کنیم و باید پیش خودمان به علل این اتفاقات بیندیشیم. واقعا چه بر سر کلاس سرامیک 87 آمد؟ چه کسانی مقصر بودند؟
شاید در این مواقع بهترین کار، بی تفاوت بودن به اتفاقات در حال رخ دادن باشد و این توجیه می تواند آرامشی وصف ناپذیر به روح ما ببخشد...
انشاءالله اقامت به مدت یک هفته در دانشگاه خلوت، همه ی جویندگان راه علم را شادمان سازد...
بسم الله الرحمن الرحیم