این مطلبو خوندم جالب بود بد نیست شمام بخونیدش...

فيلم‌هاي لاستيکي توليدکننده توان که توسط مهندسان دانشگاه پرينستون ساخته‌شده، مي‌توانند حرکات طبيعي بدن مانند تنفس و پياده‌روي را براي توان دادن به تنظيم‌کننده‌هاي قلب، گوشي‌هاي موبايل و ساير افزاره‌هاي برقي به خدمت گيرند. اين ماده، که از نانوروبان‌هاي سراميکي جاسازي شده در داخل ورقه لاستيکي سيلکونه تشکيل شده‌است، هنگام خم شدن الکتريسيته توليد مي‌کند و کارآيي زيادي در تبديل انرژي مکانيکي به انرژي الکتريکي دارد.
کفش‌هاي ساخته‌شده از اين ماده روزي خواهند توانست انرژي پياده‌روي و دويدن را براي تغذيه افزاره‌هاي الکتريکي قابل‌حمل جمع‌آوري کنند. اين ورقه‌ها با قرار گرفتن بر روي شش‌ها خواهند توانست حرکات تنفسي را به منبع تغذيه تنظيم‌کننده قلب تبديل کنند و نياز به جراحي براي تعويض باطري‌هاي تغذيه آنها را برطرف کنند.
گروه پرينستون اولين تيمي است که با موفقيت سيليکونه و نانوروبان‌هاي تيتانات زيرکونات سرب (PZT) را ترکيب کرده است.

 PZT: يک سراميک پيزوالکتريک است به اين معنا که با قرار گرفتن تحت فشار مکانيکي مي‌تواند ولتاژ الکتريکي توليد کند. در بين تمام مواد پيزوالکتريک، PZT کارآترين مي‌باشد و قادر است که 80 درصد انرژي مکانيکي اعمال شده را به انرژي الکتريکي تبديل کند.
 

 
قطعه‌اي از اين نانوکامپوزيت پلاستيکي که هنگام خم شدن مي‌تواند الکتريسيته توليد نمايد
 
ميشائيل مک آلپاين، مدير اين پروژه، مي‌گويد: "PZT صد برابر کاراتر از کوارتز (يک ماده پيزوالکتريک ديگر) است. اگر شما بخواهيد بيشترين انرژي ممکن را از پياده‌روي و يا حرکات تنفسي توليد کنيد بايد آن‌را به کارآترين روش ممکن برداشت نماييد".
فرايند ساخت اين پژوهشگران با توليد نانوروبان‌هاي PZT شروع مي‌شود. آنها در يک فرايند جداگانه اين روبان‌ها را در داخل ورقه‌هاي شفافي از پلاستيک سيلکونه جاسازي کرده و چيزي به نام "تراشه‌هاي پيزو-پلاستيک" درست کردند. سيليکونه که در کاشت‌هاي زيبايي و افزاره‌هاي پزشکي استفاده مي‌شود يک ماده زيست‌سازگار است.
مک آلپاين گفت: "اين افزاره‌ي جمع‌آوري‌کننده‌ي انرژي جديد مي‌توانند در داخل بدن قرار گيرد و بدون اينکه توسط آن دفع گردد به طور هميشگي به افزاره‌هاي پزشکي توان دهد".

نتايج اين تحقيق در مجله‌ي Nano Letters منتشر شده‌است.