لباس‌هاي قاتل به بازار مي‌آيند!

                                          


نانوفناوري، هر روز چهره‌اي جديد از خود به نمايش مي‌گذارد. يك پرده از نمايش شگفت‌انگيز نانو در زندگي مردمان قرن بيست‌ويكم، استفاده از اين فناوري در توليد الياف پارچه‌اي و به‌تبع آن، پوشاك است.

در سال 2004 ميلادي طرح عجيبي به گروه تحقيقاتي دانشگاه ماساچوست در زمينه
نانو تكنولوژي پيشنهاد شد. هدف طرح علاوه بر تحقيق و گسترش، ساخت لباس‌هاي ضد بمب‌هاي شيميايي و بيولوژيكي بود.

اين يكي از سفارشات 50 ميليون دلاري ارتش ايالات متحده آمريكا بود كه از كنار اين طرح، چندين زمينه جديد در تلفيق صنعت نساجي و نانو رخ داد. در ارتش آمريكا اين طرح به نام لباس قاتل شناخته مي‌شود.محققان و كارشناسان دانشگاه ماساچوست، پس از كمي كار روي چنين لباس‌هايي، دريافتند كه با استفاده از اين فناوري، قادر به ساخت لباس‌هاي ضد باكتري هستند. البته ساخت پوشش‌هاي ضد باكتري پديده جديدي نبود ولي تلفيق آن با نساجي دستاورد مهم اين طرح بود.

مدل و شيوه عملكرد لباس قاتل (ضد باكتري) در مقابل باكتري‌ها نيز به خودي خود عجيب بود و اين لباس‌ها مانند لباس‌هاي هوشمند عمل مي‌كردند. لباس قاتل با استفاده از پوششي كه در آن اتم‌هاي آزاد هيدروژن و مولكول‌هاي نيتروژن استفاده شده بود به سرعت باكتري‌ها را جذب مي‌كرد و اجازه رشد را به آن‌ها نمي‌داد، به صورتي كه مولكول‌هاي نيتروژن از سمت قسمتي از مولكول كه بار الكتريكي منفي دارد، سمت بار الكتريكي مثبت باكتري را جذب كرده و اجازه رشد و پيشروي به آن نمي‌دادند.

بايد دقت داشته باشيم كه ميان پوشش‌هايي كه باكتري را مي‌كشند و پوشش‌هايي كه جلوي رشد باكتري‌ها را مي‌گيرند، تفاوت بسيار است. در حال حاضر پوشش‌هاي متنوعي با استفاده از مواد فلزي در ابعاد نانو توليد شده است كه اغلب آن‌ها باعث عدم رشد باكتري‌هايي مي‌شوند كه روي آن‌ها قرار مي‌گيرند.

به اين نحوه استفاده از نانو تكنولوژي ضد باكتري در لباس‌ها اصطلاحاً نانو دگرز (Nanodaggers) مي‌گويند. البته شيوه‌هاي ديگري نيز وجود دارد. با اين اوصاف، باز هم يك طرح تحقيقاتي نظامي، تبديل به يك محصول پر فروش عمومي مي‌شود و پس از آن مؤسسات و كانون‌هاي علمي فراواني به‌دنبال ادامه و گسترش آن هستند تا راه‌ها و شيوه‌هاي جديد و كم هزينه تري را ارائه دهند.

مانند يكي از محققان برجسته دانشگاه كورنل كه پس از سال‌ها تحقيق، لباس دو تكه‌اي شامل ژاكتي فلزي و تكه لباس ديگري از جنس طلا ساخته‌اند كه اين ايده را به واقعيت تبديل مي‌كند. بر اساس گزارش پاپيولار ساينس، در ساخت لباس‌هاي قاتل، از فناوري نانو در قالب استفاده از نانوذرات بهره گيري شده تا از استفاده‌كننده در برابر تهديدات سلامتي شان از جمله مواد شيميايي و ويروس‌هاي خطرناك محافظت كند. بخش فوقاني لباس از كتان ساخته شده كه با نانوذراتي كه باكتري‌ها و ويروس‌ها را غيرفعال مي‌كنند پوشيده شده است.

همچنين جنس قسمت‌هايي نظير جيب‌ها و آستين‌ها حاوي نانوذرات پالاديوم است كه همچون ريز مبدل‌هاي تحريك كننده، تركيبات خطرناك موجود در هوا تحت عنوان آلودگي‌هاي هوايي را خرد مي‌كنند.

واقعيت اين است كه نحوه استفاده پوشش‌هاي نانوتكنولوژي ضد باكتري در هر صنعتي، با ديگري متفاوت است. يكي از سخت‌ترين شيوه‌هاي استفاده، تلفيقش با صنعت نساجي است و آسان‌ترين آن استفاده درقسمت‌هاي پوششي و عايقي مانند رنگ ساختمان است.

پوشش‌هايي كه در رنگ ساختمان‌هاي آينده خواهيم ديد (البته اين مواد كه مايع هستند هم مي‌توانند در رنگ مخلوط شوند يا خود به تنهايي روي سطوح مورد نظر ماليده شوند حتي سطوح سراميكي) بيشتر از ذرات بسيار كوچك نقره (نانو سيلور) بهره مي‌برند و ديگر باكتري‌ها نمي‌توانند روي آن‌ها زنده بمانند و رشد كنند كه براي محيط‌هايي مانند رنگ بيمارستان‌ها بسيار مفيد است زيرا در آنجا براي پاك كردن ديوارها از مواد شيميايي اسيدي يا قليايي استفاده مي‌شود كه براي انسان‌ها بسيار مضر است.

استفاده فراوان اين مواد در صنايع گوناگون ديده مي‌شود. به‌عنوان مثال در رنگ خانه‌هاي مسكوني به ويژه بيمارستان‌ها يا حتي در داخل بسياري از لوازم خانگي مانند يخچال، ماشين لباس شويي و سامانه‌هاي تهويه. حال بايد به انتظار ظهور بعدي نانوتكنولوژي در زندگي مان باشيم. تكنولوژي‌اي كه سرعت پيشرفتش آنچنان زياد بود كه باعث تحولات شگرفي در صنايع گوناگون شد.

منبع: http://www.hamshahrionline.ir/